Claire de jour

Κλεισμένο ραντεβού για ξενάγηση με ισπανόφωνη ομάδα,

στις δεκα το πρωί μπροστά στο Moulin Rouge.

Αποκλείεται να μη βρεις το σημείο. Δυστυχώς βροχερή η μέρα κ σχεδόν όλη η ξενάγηση υπο βροχή .

H προέλευση της ονομασίας Μονμάρτρη (Montmartre) σύμφωνα με μια άποψη προήλθε από το "Mont de Mars, (= όρος του Άρη), όπου γίνεται αναφορά στην παρουσία ενός ναού αφιερωμένου στον Άρη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Κατ' άλλους από το "Mont de Mercure" (όρος του Ερμή), ομοίως από αναφορά ύπαρξης ναού αφιερωμένου στο θεό Ερμή. Τέλος κατ' άλλους από το "Mont des martyrs" που σημαίνει πιθανόν Όρος των μαρτύρων, καθώς σύμφωνα με μία παράδοση, εκεί αποκεφαλίστηκαν οι Άγιοι Διονύσιος, επίσκοπος του Παρισιού, Ελευθέριος και Ρούστικος, περίπου το 252.

Πάντως όπως και να έχει οι πρώτες μαρτυρίες αυτές αποδεικνύουν ότι η ύπαρξη της Μονμάρτρης ή Μονμάρτης ανάγεται στην απώτατη αρχαιότητα.

Πρώτη στάση , ζαχαροπλαστείο Aux Merveilleux.

Αλυσίδα σε όλη τη Γαλλία με σήμα κατατεθέν τον τεράστιο πολυέλαιο στην είσοδο.

https://www.auxmerveilleux.fr

Cafe Brasserie: les deux moulins

Έγινε διάσημο απο το φιλμ Amelie Poulain , παρότι υπάρχει απο το 1950.

Το Lapin Agile είναι ένα διάσημο μικρό καμπαρέ στη Μονμάρτρη . Βρίσκεται στην οδό Rue des Saules αρ. 22, δίπλα στον τελευταίο αμπελώνα της Μονμάρτρης. Είναι το πιο παλιό καμπαρέ του Παρισιού.

Το αρχικό του όνομα ήταν το «Καμπαρέ των Δολοφόνων» (Cabaret des Assassins). Ο θρύλος λέει ότι πήρε το όνομα αυτό αφού μία συμμορία δολοφόνων μπήκε στο καμπαρέ και σκότωσε τον γιο του ιδιοκτήτη.

Το καμπαρέ ήταν ήδη 20 χρόνων παλιό, όταν το 1875 ο ζωγράφος Αντρέ Ζίλ (Andre Gill) ζωγράφισε, με αντάλλαγμα λίγο φαγητό, τον πίνακα που έγινε σήμα κατατεθέν του μαγαζιού και του έδωσε το οριστικό του όνομα. Ήταν ένας πίνακας ενός κουνελιού που ξεπηδούσε από μία κατσαρόλα κρατώντας ένα μπουκάλι κρασί, λόγω του ότι σπεσιαλιτέ του καμπαρέ ήταν το κουνέλι σωτέ στην κατσαρόλα. Οι ντόπιοι άρχισαν να αποκαλούν το μέρος Λαπέν Αζίλ, λογοπαίγνιο με τα "La peint à Gill" (δηλ. ο πίνακας του Ζιλ) και "Lapin Agile" (το σβέλτο κουνέλι). Ο πίνακας σήμερα βρίσκεται στο μουσείο της Μονμάρτρης, ενώ ένα αντίγραφο είναι κρεμασμένο στο εξωτερικό του κτιρίου προστατευμένο από ειδικό τζάμι.

Ο αμπελώνας Clos Montmartre είναι ο τελευταίος εναπομείνας αμπελώνας στην καρδιά της Μονμάρτης αποτελώντας ένα γραφικό σημείο στη βόρεια πλευρά του λόφου. Παράγει περιορισμένη ποσότητα κρασιού, γνωστού για τον αέρα μυστηρίου του, με ποικιλίες που καλλιεργούνται σε ένα μικρό, ιστορικό κομμάτι γης.

Κάθε Οκτώβριο, ο τρύγος γίνεται γιορτή. Το Φεστιβάλ Τρύγου της Μονμάρτρης γεμίζει τα στενά της περιοχής με ζωή, μουσική και κόσμο, δημιουργώντας μια μοναδική συνάντηση πολιτισμού και οινικής παράδοσης. Είναι μια υπενθύμιση ότι το κρασί, πέρα από προϊόν, αποτελεί εμπειρία και συλλογική μνήμη.

Η ουσία του Clos Montmartre δε βρίσκεται στο ποτήρι, αλλά σε όσα αυτό κουβαλά. Σε κάθε φιάλη συμπυκνώνεται μια ιστορία αιώνων, μια γειτονιά που αρνήθηκε να ξεχάσει τις ρίζες της και μια σπάνια απόδειξη ότι η αμπελουργία μπορεί να επιβιώσει ακόμη και εκεί όπου όλα δείχνουν ότι δεν έχει χώρο να αναπνεύσει.

Και μπροστά μας ένα πορτρετο της Μαρία Κάλλας , που προφανώς έζησε κάποιο διάστημα εδώ , σ αυτη τη γειτονιά.

Kαι εκει ψηλά στο λόφο του 18ου διαμερίσματος , η Sacre Coeur , η Βασιλική της Αγίας Καρδιάς .

Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1875 και ολοκληρώθηκε το 1914, σαν τάμα για την ηθική αποκατάσταση της Γαλλίας.

Το καμπαναριό της βασιλικής της Ιεράς Καρδίας έχει 5 καμπάνες, 4 μικρές και μία τεραστίων διαστάσεων, η μεγαλύτερη καμπάνα στη Γαλλία. Ζυγίζει 19 περίπου τόνους και έχει διάμετρο 3,03 μέτρα (μία από τις βαρύτερες στον κόσμο) και κατασκευάστηκε το 1891 στο Αννεσί .

Ο τρούλος του ναού είναι το δεύτερο υψηλότερο σημείο στο Παρίσι, μετά τον Πύργο του Άιφελ.

Η Sacre Coeur είναι χτισμένη από ένα είδος πετρώματος, από τα λατομεία του Σατώ-Λαντόν της Γαλλίας, που έχει την ιδιότητα όταν βρέχει να αντιδρά με το νερό και να εκκρίνεται ασβεστίτης, ο οποίος λευκαίνει την επιφάνεια.