Η Σαιντ-Σαπέλ ( Sainte-Chapelle, Άγιο Παρεκκλήσιο) είναι βασιλικό παρεκκλήσι στο μεσαιωνικό Παλαί ντε λα Σιτέ, το ανάκτορο των βασιλέων της Γαλλίας έως τον 14ο αιώνα, στο νησί Ιλ ντε λα Σιτέ στον ποταμό Σηκουάνα , στο 1ο διαμέρισμα.
Η κατασκευή άρχισε το 1242 και το παρεκκλήσι καθαγιάσθηκε τον Απρίλιο του 1248. Ανεγέρθηκε από τον βασιλιά Λουδοβίκο Θ'
της Γαλλίας για να στεγάσει τη συλλογή του από τα κειμήλια του Θείου
Πάθους του Χριστού που είχε αποκτήσει το 1239, και προπαντός το Ακάνθινο στεφάνι του Χριστού, ένα από τα πιο σημαντικά κειμήλια του μεσαιωνικού Χριστιανισμού που αργότερα τοποθετήθηκε στον κοντινό καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων μέχρι την πυρκαγιά του 2019, από την οποία διασώθηκε.
Το Παρεκκλήσι Σαιντ-Σαπέλ έχει μήκος 36 μέτρα, πλάτος 17
μέτρα και ύψος 42,5 μέτρα, ολοκληρώθηκε το 1248 μετά από εργασίες μόνο
έξι ετών και θεωρείται από τα υψηλότερα επιτεύγματα γοτθικής ακτινωτής αρχιτεκτονικής της περιόδου.
Τα εντυπωσιακά πολύχρωμα βιτρό
καλύπτουν σχεδόν όλο το επάνω μέρος του ναού, φτάνοντας σε ύψος έως τα
15 μέτρα. Τα βιτρό καλύπτουν μια επιφάνεια περίπου 750 τετραγωνικών
μέτρων και αναπαριστούν 1113 διαφορετικές εικόνες και παραστάσεις από
την Παλαιά διαθήκη και την Αποκάλυψη.
Το παρεκκλήσι είχε δύο επίπεδα, το κατώτερο επίπεδο για
τους υπαλλήλους του βασιλιά και το ανώτερο επίπεδο για τον βασιλιά και
τη βασιλική οικογένεια. Το ανώτερο παρεκκλήσι συνδέονταν απευθείας με
την κατοικία του βασιλιά από ένα σκεπαστό πέρασμα. Μόνο ο βασιλιάς
επιτρεπόταν να αγγίξει το στέμμα των αγκαθιών, το οποίο έβγαζε κάθε
χρόνο τη Μεγάλη Παρασκευή.
