Η θαλασσινή πολιτεία...

Ο Θεόφιλος Γκωτιέ, ο περιηγητής που επισκέφθηκε το νησί στις αρχές του 19ου αιώνα, έγραφε: “Η Σύρος … είναι περίπου ο ομφαλός της Ελλάδος, η πρωτεύουσα της κομψότητας και της αρχοντιάς. Ποιος αλήθεια θα φανταζόταν ότι θα συναντούσε τον κόσμο αυτό φυτεμένο σ’ ένα βραχονήσι του Αιγαίου!”.

Άπειρα μνημειακά αρχιτεκτονικά κτίσματα στέκονται και καμαρώνουν περήφανα ακόμα σήμερα στην Ερμούπολη. Καλλιμάρμαρα δημόσια κτίρια, αρχοντικά με ολομάρμαρες προσόψεις και πλούσιο αρχιτεκτονικό διάκοσμο είναι θαυμαστά αριστουργήματα τέχνης και ομορφιάς.





Τα Βαπόρια, πάνω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Η πλούσια συνοικία με τα επιβλητικά αρχοντικά που αγναντεύουν το πέλαγος. Τα περισσότερα μέγαρα ανήκαν σε εφοπλιστές και βιομηχάνους και είναι γεμάτα τοιχογραφίες και οροφογραφίες.

Η θέα απο την Άνω Σύρο
Περιδιαβαίνοντας στα σοκάκια της Άνω Σύρου.

Η Πλατεία Μιαούλη, με τον ανδριάντα του Ανδρέα Μιαούλη (1889) στο κέντρο και την μαρμάρινη εξέδρα της μουσικής (1907) με ανάγλυφες παραστάσεις του Απόλλωνα και των Μουσών

Το πλοίο σάλπαρε γι άλλα λιμάνια...

Εκεί στις Κυκλάδες με το υπέροχο λευκό και το γαλάζιο τ΄ουρανού και της θάλασσας!

Στη Μύκονο με τις καταπληκτικές παραλίες , άσχετα αν δεν διακρίνεις πουθενά πιά άμμο , γιατί έχει καταληφθεί απ΄άκρου σε άκρο απο ξαπλώστρες και ομπρέλλες. Θα μου πεις αυτό συμβαίνει παντού, εκεί σε πείραξε; Όπου και να το συναντώ με εξοργίζει το ίδιο και είμαι σίγουρη ότι και πολλούς απο εσάς που ρίχνετε μια ματιά στο ημερολόγιο μου . Μήπως ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε σε αυτό , ανάμεσα σε τόσα και τόσα που μας επιβάλλουν έτσι γιατί κάποιοι γουστάρουν να τα παίρνουν απο παντού προσφέροντας μας ντεμεκ άνεση . Συγγνώμη, σκοπός μου δεν ήταν να γκρινιάξω, αλλά να ξανασαλπάρω σε τόπο φωτεινό και όμορφο , αλλά μου βγαίνει και με πνίγει.Χρεώνουν 12 ευρώ για 2 πλαστικές ξαπλώστρες και μια ομπρέλλα και αν θέλεις περισσότερη άνεση , σε μαξιλάρα ας πούμε μόνο 16! Και πες οτι δεν θέλεις ή δεν τα έχεις βρε αδελφέ , δεν έχει μέρος που να απλώσεις τη δική σου πετσέτα . Ας σταματήσω όμως εδώ, χαλάστηκα .

Νερά διάφανα και πεντακάθαρα .

Σπίτια κατάλευκα με χρωματιστές πινελιές.

Το σύμβολο της Μυκόνου, ο απόγονος εκείνου , του ξακουστού σε όλο τον κόσμο! Του Πέτρου .

Εκκλησιές, μικρές - μεγάλες, πανέμορφες.

Να και η μικρή Βενετία.

Με το καλό σε καμμιά δεκαριά χρόνια πάλι.

Τήνος δεν είναι μόνο η εικόνα της Παναγίας , το τάμα, το προσκύνημα.

Είναι η τέχνη του κατάλευκου μάρμαρου η παράδοσηΤα πανέμορφα χωριά της σκαρφαλωμένα αγναντεύουν περήφανα το Αιγαίο.
Τα χρώματα και αρώματα

Τα κατάλευκα Κυκλαδίτικα σπίτια, φρεσκοβαμμένα και καθαρά.

Είναι οι καμάρες, το φυσικό air condition όπως τις αποκαλούν οι ντόπιες γριούλες που ανταμώνουν για τη δροσιά , αλλά και και για την καθημερινή κουβεντούλα .

Είναι οι εξαιρετικής τέχνης φημισμένοι περιστερώνες, σήμα κατατεθέν του νησιού.

Είναι οι αμέτρητες εκκλησίες , όλων των διαστάσεων!Και βέβαια η γιορτή του κάθε Αγίου προς τιμή του οποίου κτίστηκε το εκκλησάκι. Γλέντι τρικούβερτο με σπίτι και φαγητό στο τραπέζι για όλο τον κόσμο.
Είναι οι πολλές και διαφορετικές παραλίες με πεντακάθαρα νερά.

Είναι η κάπαρη που φυτρώνει παντού και που για πρώτη φορά μάζεψα, ανθό , φύλλα και αγγουράκι και μπήκα με μεγάλη χαρά στη διαδικαδία να την ετοιμάσω.

Είναι το μοσχοβολιστό θυμάρι, το φασκόμηλο, το μέλι, το νοστιμότατο φαγάκι του νησιού.

Και του χρόνου με υγεία!