Φαγώσιμα ή δηλητηριώδη; Ιδού η απορία ...

Περίπατο στο Χολομώντα. Σε κάποιες από τις πολλές καλά σηματοδοτημένες από το δασαρχείο περιπατητικές διαδρομές. Απόσταση 800 μέτρων, διάρκεια περιπάτου 80 λεπτά .
Όχι, δεν περπατάμε σαν τις χελώνες. Απλά πάθαμε πλάκα με την πολύ μεγάλη ποικιλία μανιταριών που άρχισαν να ξεπροβάλλουν γύρω μας.

Παρ ότι εφοδιασμένοι με τον εξαιρετικό φωτογραφικό οδηγό του μανιταροσυλλέκτη "Μανιτάρια " , του maitre στο είδος Κωνσταντινίδη Γιώργου




και βέβαια αρκεστήκαμε απλά να τα παρατηρούμε , να τα ψάχνουμε στον οδηγό και να αναρωτιόμαστε αν είναι αυτά ή απο εκείνα τα άλλα , τα επικίνδυνα.
ευτυχώς βρέθηκε στο μονοπάτι μας ξυλοκόπος που μας έδειξε τον ένα και μοναδικό , απαράμιλλης ομορφιάς και νοστιμιάς!Τον αμανίτη τον καισαρικό ή αβγουλίτη.

Όλα τα υπόλοιπα αγνώστου ταυτότητας , τουλάχιστον για εμάς τους αδαείς.
Ποιός καλός φίλος θα μας ξεστραβώσει για το είδος και για το αν είναι φαγώσιμα;
Θ'ελουμε να μάθουμε γι αυτό και θα πάμε στην φθινοπωρινή συνάντηση των μανιταρόφιλων που θα γίνει 30, 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου στα Κομνηνά Σταυρούπολης. Για περισσότερες πληροφορίες www.manitari.gr

Μανιταρογιορτή

Για τους μανιταρόφιλους της Δυτικής Μακεδονίας ήταν η 7η σύναξη. Για μένα η πρώτη γιορτή που εδώ και κάποια χρόνια αν και με ενδιέφερε το θέμα δεν είχα καταφέρει να πάω .Όπως λέει και η κόρη , για όλα έρχεται η ώρα !

Τριήμερο εκδηλώσεων σε εξαιρετική τοποθεσία , στους Φιλιππαίους Γρεβενών. Κατ΄ εξοχή μανιταρονομός με πολλούς μανιταρόφιλους και βέβαια πολλούς καλούς γνώστες του αντικειμένου.

Το πρόγραμμα περιλάμβανε ενημερώσεις σχετικά με το μανιτάρι, γευσιγνωσία , εργαστήρι μυκητογνωσίας, παζάρι τοπικών προϊόντων με έμφαση στα μανιταροπροϊόντα, μουσικές εκδηλώσεις και εργαστήρια κρουστών, εξορμήσεις στη γύρω περιοχή. Τα δοκιμάσαμε όλα και τα απολαύσαμε.

Η ζωή μέσα απο τα καμμένα !

Στον πηγαιμό για τους καταρράκτες της Βάλια Κάλντα.

Ευτυχώς ο δρόμος απο το Περιβόλι μέχρι τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμου , παρ ότι αρκετά μακρύς , ήταν σχετικά καλός ακόμη και για τα ελάχιστα συμβατικά αυτοκίνητα που τολμήσαμε να πάμε.

Το σίγουρο είναι ότι άλλη εποχή του χρόνου , μετά απο βροχές και χιόνια ούτε να το διανοηθούμε, εμείς οι κοινοί θνητοί που δεν διαθέτουμε τζιπάκια. Παράπονα δεν έχω μια και με όλα τα αυτοκίνητα που είχα μέχρι τώρα έκανα πάρα πολλές off road διαδρομές .

Muzica, σχήμα κρουστών αφρικάνικων ρυθμών! Εννοείται δεν έχασα την ευκαιρία του εργαστηρίου με τα κρουστά , αλλά και Κενυάτικου χορού!!!

Tamburellisti di Torrepanduli. Εξαιρετική παρέα Γραικάνων της ελληνόφωνης Grecia Salentina. Για περισσότερες φωτογραφίες http://www.evanrizo.com/GreciaSalentina/ellinophona.html

Μνημεία της φύσης!!!

Μαύρη πεύκη σε όλο της το μεγαλείο.

Να και μια όμορφη δίχρωμω ντάλια.

Μόλις τα έφερε παρέα φίλων , μετά από σύντομη βόλτα στη γύρω περιοχή , παρ ότι δεν είναι η καλύτερη εποχή .

Ένα μεγάλο μπράβο στους ακούραστους διοργανωτές - εθελοντές με τις θερμότερες ευχές μας να συνεχίσουν έτσι δυναμικά και να είναι σίγουροι ότι κάθε φορά αποκτούν όλο και περισσότερους φίλους.

Στην πυρά, στην πυρά με κέφι και χαρά...

...και λίγο απο Θάσο πλευρά...

Στο Αρχαίο θέατρο , για να μη λέει ο δάσκαλος ότι δεν έκανα πρόβα τα λόγια του ρόλου μου...

Και στο ορεινό χωριό του Θεολόγου με τα πετρόκτιστα σπίτια και τις πανέμορφες εκκλησιές.


Στην ωραιότατη παραλία της Θυμωνιάς.


Η κόρη και η κρήνη, στην προκυμαία στα Λιμενάρια.

Στο δρόμο για τους καταρράκτες, όχι βέβαια του Iguasú, εκεί που βρέθηκα ένα χρόνο πριν , αλλά στα 4,5 km κατηφόρας από τον οικισμό του Κάστρου.

Και ως γνήσια κόρη της μάνας της , άριστα εκπαιδευμένη στη συλλογή μοσχομυριστής ριγανούλας που θα συνοδεύσει τα φετινά φαγάκια μας!!!




Και ιδού ο ένας καταρράκτης , αλλά με ελάχιστο νερό .Παρ όλα αυτά βούτηξα και επιτέλους δροσίστηκα.

Στον Προφήτη Ηλία , εκεί ψηλά στον οικισμό του Κάστρου, τον αρχαιότερο οικισμό του νησιού κτισμένο σε υψόμετρο 800 μέτρων.


Μην ενοχλείτε παρακαλώ, τώρα καλοπίζομαι.
Έτοιμη για απογείωση.


Τέτοια βιτρίνα στα Λιμενάρια σε προδιαθέτει για ωραίο φαγάκι.

Στον καφενέ της κεντρικής πλατείας στην Ποταμιά. Έχει ωραιότατο καρυδάκι γλυκό και παγωμένο νερό από την κρήνη .Στο δρόμο για το Υψαριό , ωραιότατη ορεινή διαδρομή με πολύ δροσιά, σκιά ,τρεχούμενα νερά και βέβαια μυρωδικότατη ρίγανη!

Από το μουσείο του γλύπτη Πολύγνωτου Βαγή στην Ποταμιά.


Τόσο δα μικροσκοπικό παραθύρι στα σοκάκια της Ποταμιάς.
Κάνοντας πολύ πρωινή βόλτα στην ακροθαλασσιά των Κοινύρων.

παρατηρώντας τα αγαπημένα μου κρίταμα,
τους κορμούς αιωνόβιων λιόδενδρων,
τα αεικίνητα μυρμήγκια.
Περιδιαβαίνοντας τη μικρή χερσόνησο των Αλυκών , που κρύβει ιστορία αιώνων. Το όνομά της το πήρε από το άλς - αλός (θάλασσα), ενώ κατ' άλλους από το Αλκή(σωματική δύναμη, ρώμη, ευρωστία).
Στην άκρη της βραχονησίδας, υπάρχουν ακόμα τα αρχαία λατομεία τα οποία χρησιμοποιούνταν εντατικά στα χρόνια της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας . Εκεί κόβανε το μάρμαρο και το φόρτωναν στα πλοία από τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. Σήμερα τεράστιοι όγκοι μαρμάρων είναι ακόμη ορατοί στο βυθό της θάλασσας.



Και το ταξίδι ξεκινά από την Κεραμωτή.