Λευκού και μαύρου, η συνέχεια

Σε λευκό και μαύρο

 

 

Το Τελλόγλειο ‘Ίδρυμα Τεχνών στο πλαίσιο της 4^ης Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης οργάνωσε την έκθεση «Βάσω Κατράκη: Σε Λευκό και Μαύρο». 

Η Βάσω Κατράκη υπήρξε η σημαντικότερη ελληνίδα χαράκτρια και με το έργο της εικονογράφησε την αγωνία και την πορεία του ελληνικού λαού στη δύσκολη μεταπολεμική περίοδο. Με τις κοινωνικά και πολιτικά φορτισμένες δημιουργίες της μετέδωσε το πανανθρώπινο μήνυμα του ουμανισμού αναμορφώνοντας ουσιαστικά την τέχνη της χαρακτικής με την οποία ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά. Βραβευμένη στο εξωτερικό με σημαντικές διακρίσεις, ανάμεσά τους σίγουρα ξεχωρίζει η βράβευσή της σε μια άλλη σημαντική Μπιενάλε, αυτή της Βενετίας το 1966 με Επίτροπο τον Τώνη Σπητέρη, που αποτέλεσε άξονα αναφοράς για τους Έλληνες χαράκτες.

 Η παρουσίαση σημαντικών στιγμών της πορείας της μέσα από έργα χαρακτικής, μήτρες, τα περίφημα βότσαλα από τη Γυάρο, τα λιγότερο γνωστά ζωγραφικά της έργα, ακουαρέλες ή ακόμα και προτάσεις της για κουστούμια θεατρικών παραστάσεων, καθώς επίσης και με  υλικό από το αρχείο Σπητέρη, δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να γνωρίσουν την εμβληματική καλλιτεχνική πορεία μιας χαράκτριας που κατάφερε με μοναδικό τρόπο να συνδέσει το ατομικό με το συλλογικό. 

Δεν έχω λόγια να περιγράψω το μεγαλείο αυτής της γυναίκας!!!

Προλάβετε την έκθεση μέχρι τις 10 Ιανουαρίου .

Κάθε έργο της μιλά στη ψυχή μας.

Για να πάει καλά η Χρονιά....

.... πάμε βόλτα στην ακρογιαλιά!

Μ΄ ένα μπουκέτο μοσχομυριστά μανουσάκια.

 Παραλία Γλαρόκαβου.

Πευκοχώρι Χαλκιδικής.

 Επιστροφή στ΄ αγαπημένα  λιμέρια μου .

 Εκεί ψηλά στην κορυφογραμμή,

θα πάμε την επόμενη φορά .

Καλή χρονιά

Με την άδεια της http://roadartist.blogspot.gr/  αναδημοσιεύω το εξαιρετικό για μένα κείμενο της "...στο τέλος του χρόνου",  σαν ευχή για το Νέο χρόνο.

Τώρα που καταρρέουν τα πάντα, τώρα που οι προσπάθειες μένουν στο κενό και τα όνειρα ματαιώνονται, τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να δώσει ο καθένας μας τον καλύτερο του εαυτό σε ότι μπορεί και από το πιο μικρό πόστο. Αυτό είναι εύκολο να το λες όταν έχεις λυμένο κάθε πρόβλημα, αποκτά αξία όταν βρίσκεσαι στο απέναντι στρατόπεδο.

Ευχή μου να βρούμε τις λύσεις ακόμη και εκεί που φαίνεται ότι δεν υπάρχουν. Το καλύτερο αντικαταθλιπτικό είναι η γνώση, η φιλοσοφία, τα βιβλία, η δημιουργικότητα. Είναι τα ουσιαστικά ενδιαφέροντα, που τόσο προσπαθούν να μας στερήσουν. Είναι να συνεχίζεις να κρατάς ανοικτούς τους ορίζοντες σου με κάθε τίμημα, όταν τα πάντα προσπαθούν να σου τους κλείσουν. Είναι να στέκεσαι όρθιος απέναντι στην τρικυμία, να κλείνεις τα αυτιά στις σειρήνες κάθε τύπου ΜΜΕ. Είναι να προσπαθείς να φιλτράρεις την κάθε είδηση που εισβάλλει στο δωμάτιο σου, στον κόσμο σου. Είναι να πασχίζεις για το δίκαιο, να υπερασπίζεσαι τον αδύναμο. Είναι να χαίρεσαι μια βόλτα στην πόλη σου, να περπατάς, να χαζεύεις τη φύση, να βλέπεις την ομορφιά εκεί που οι άλλοι την προσπερνούνε. Είναι να είσαι ερωτευμένος με τη ζωή, να αγαπάς τους ανθρώπους σου.  Όταν σου αφαιρούν το δικαίωμα στη δημιουργία, να τους κάνεις στην άκρη και να βρίσκεις διεξόδους. Είναι η έμφαση στην αληθινή παιδεία. Όχι άλλη μιζέρια, όχι άλλη μεμψιμοιρία, όχι άλλες χαμένες ώρες. Καιρός για δράση, έργα και όνειρα.

Διάβασα πρόσφατα ένα διήγημα. Σας το παραθέτω εδώ. Σε κάποιο σημείο αναφέρεται η εξής φράση... : Μην αφήσεις το όνειρό σου να μαραθεί.

Αυτή θα είναι η ευχή μου για το νέο έτος. Τα παραπάνω λόγια, τ' απευθύνω πρώτα σε μένα. 

Μην αφήσεις το όνειρο σου να μαραθεί. Όνειρα σε μια εποχή που όλα ματαιώνονται.  Όνειρα πάνω από τα συντρίμμια και τα χαλάσματα. Ας μην αποκλείουμε ότι μπορεί πάνω στα χαλάσματα να ανθίσουν αργότερα τα ομορφότερα λουλούδια. Αρκεί να το πιστέψουμε.
Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία.