Eπίσκεψη στο Αboukir

Το Αμπουκίρ ήταν ένα μικρό  ψαροχώρι στην αιγυπτιακή παραλία κοντά στο Δέλτα του Νείλου, περίπου 24 χιλιόμετρα από την Αλεξάνδρεια. 

Έγινε διεθνώς γνωστό απο τη Ναυμαχία του Νείλου γνωστή και ως Ναυμαχία του Κόλπου του Αμπουκίρ, μεταξύ του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και του Ναυτικού της Γαλλίας,  που έγινε μεταξύ 1-3 Αυγούστου του 1798.

 Η ναυμαχία αποτέλεσε το αποκορύφωμα των ναυτικών επιχειρήσεων, που κλιμακώθηκαν κατά μήκος της Μεσογείου κατά τους τρεις προηγούμενους μήνες, όταν μεγάλη γαλλική νηοπομπή έπλευσε από την Τουλόν στην Αλεξάνδρεια, μεταφέροντας εκστρατευτική δύναμη υπό τον στρατηγό Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη, ενώ ο βρετανικός στόλος τον αναζητούσε. Τελικά οι Βρετανοί, σε ναυμαχία υπό την ηγεσία του υποναυάρχου σερ Οράτιου Νέλσον, πέτυχαν  αποφασιστική νίκη κατά των Γάλλων. 

 

Πάμε τώρα στο σήμερα  . 

 

.

                       Οι φωτογραφίες μιλούν μόνες τους για τη γειτονιά αυτή .

 

Επισκεφθήκαμε την εκκλησία των Αγ. Αναργύρων, 

 όπου έγινε λειτουργία λόγω της επικείμενης γιορτής της.

 

 

Ελληνορωμαικό Μουσείο Αλεξάνδρειας

Το Ελληνορωμαϊκό Μουσείο στην Αλεξάνδρεια άνοιξε τις πύλες του για το κοινό έπειτα από μακροχρόνιες  εργασίες ανάπλασης, που κράτησαν 18 χρόνια.

Η ιδέα  ίδρυσης του Μουσείου εκφράστηκε το 1891, όταν ο Ιταλός αρχαιολόγος Τζουζέπε Μπότι σκέφτηκε να διαθέσει έναν χώρο για τη στέγαση των αρχαιολογικών ευρημάτων που αποκαλύφθηκαν στην Αλεξάνδρεια, με τρόπο που θα διατηρούσε την ιδιαίτερη ιστορία της πόλης, δεδομένου ότι τα ευρήματα αυτά φυλάσσονταν αρχικά στο Μουσείο Boulaq στο Κάιρο.

Οι μηχανικοί Dietrich και Sténon έχτισαν το σημερινό ελληνοπρεπές κτήριο του Μουσείου.

 

 Το Μουσείο λειτούργησε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Χεδίβη 

Αμπάς Χέλμι ΙΙ στις 26 Σεπτεμβρίου 1895.

 

 

 

 

Το Μουσείο έκλεισε το 2005 για να γίνουν εργασίες αποκατάστασης. 

Το έργο τελικά ξεκίνησε το 2009, αλλά σταμάτησε το 2011 λόγω έλλειψης πόρων. Οι εργασίες συνεχίστηκαν το 2018 και, με την πρόσφατη ολοκλήρωσή τους, το Μουσείο είναι πλέον ανοικτό.

Το Μουσείο περιλαμβάνει 6.000 αντικείμενα. Οι εκθεσιακές ενότητες καλύπτουν περιοχές από την ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου γενικά και της Αλεξάνδρειας ειδικότερα.

 

Οικία- Μουσείο Καβάφη

                                                    Πρώην οδός Lepsius, νυν Cavafy 

Το Ίδρυμα Ωνάση, σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, ανέλαβε στις αρχές του 2022 την αποκατάσταση της Οικίας Καβάφη στην Αλεξάνδρεια ώστε να γίνει  πόλος έλξης επισκεπτών από όλο τον κόσμο. 

Το κτίριο περιβαλλόταν από το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, το Ελληνικό Νοσοκομείο και τους οίκους ανοχής της πόλης, τα οποία ο Καβάφης αποκαλούσε ο «Ναός της Ψυχής», ο «Ναός του Σώματος» και ο «Ναός της Σάρκας», αντίστοιχα.

Μπαίνοντας στο χώρο συναντήσαμε πρώτα το δωμάτιο «Ο παγκόσμιος ποιητής», με μεταφράσεις του έργου του από όλο τον κόσμο, σε χρονολογική σειρά των εκδόσεων ανά γλώσσα, από τη δεκαετία του 1950 έως και σήμερα. 

Στη συνέχεια ακολούθησε το δωμάτιο «Πάντα η Αλεξάνδρεια είναι»,  που με χάρτες και χρονολόγια δείχνουν  τη σύνδεση του ποιητή με την πόλη της Αλεξάνδρειας και  καταλήγει στο μπαλκόνι με θέα την Αλεξάνδρεια. Ακολούθησαν  τα δωμάτια «Γενεαλογία και προσωπική ζωή», που περιλαμβάνουν  ημερολόγια, επιστολές, σημειώματα, αλλά και τεκμήρια που σχετίζονται με τη γενεαλογία της οικογένειάς του, και «Το σαλόνι, μια αναδημιουργία», το οποίο αναπαριστά το σαλόνι του όπως ήταν την εποχή που ζούσε στο σπίτι αυτό και υποδεχόταν φίλους και ανθρώπους του πνεύματος . Στο δωμάτιο αυτό αξιοποιήθηκαν  έπιπλα από την πρώτη περίοδο επαναλειτουργίας του χώρου μετά από πρωτοβουλία του Κωστή Μοσκώφ. Στη συνέχεια,  συναντήσαμε  το δωμάτιο «Ο Καβάφης σήμερα», με έργα τέχνης αλλά και όλα τα βίντεο έργα από τη σειρά “Visual Cavafy”. 

Τα τελευταία δύο δωμάτια είναι αφιερωμένα στο «αρχείο Καβάφη» και την «οικία Καβάφη», με εκδόσεις ποιημάτων και σχετική βιβλιογραφία από τη συλλογή του αρχείου Καβάφη, αλλά και την ιστορία της ίδιας της οικίας, με στιγμιότυπα από την πορεία στον χρόνο του διαμερίσματος.

 

Κοπτικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας

 Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλεξάνδρειας  

Η Κοπτική Εκκλησία ιδρύθηκε από τον Άγιο Μάρκο, απόστολο και ευαγγελιστή, κατά τα μέσα του 1ου αιώνα .^.Επικεφαλής της Εκκλησίας και του Θρόνου της Αλεξάνδρειας είναι ο «Πάπας Αλεξανδρείας και Πατριάρχης της Έδρας του Αγίου Μάρκου» Θεόδωρος Β΄, ο οποίος φέρει και τον τίτλο του Κόπτη Πάπα.

 

Με 20-25 εκατομμύρια μέλη πιστών παγκοσμίως,  18 έως 22 εκατομμύρια στην Αίγυπτο,  είναι η μεγαλύτερη χριστιανική εκκλησία της χώρας.  

Επίσκεψη στην Αλεξάνδρεια

                              Αλεξάνδρεια Αιγύπτου και όχι Ημαθίας.

Δεν ήταν η καλύτερη εποχή , αλλά τώρα προέκυψε. Και ομολογώ οτι ήταν πιο δροσερά απ ότι το περίμενα . Το μόνιμο θαλασσινό αεράκι είναι λυτρωτικό.

Πτήση της Aegean  απο Θεσσαλονίκη μέσω Αθηνών , πολύ βραδινή- μάλλον ξημέρωμα φτάσαμε στην Αλεξάνδρεια . Μας περίμενε ταξί και η πρώτη εντύπωση ήταν το ξάφνιασμα της μεγάλης ταχύτητας με την οποία κινούνται τα αυτοκίνητα και το χειρότερο οτι προσπερνάνε απο τα δεξιά !

Πρώτη γνωριμία με τη γειτονιά Atarin , οπου και μένουμε σε διαμέρισμα ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου Αλεξάνδρεια και πάσης Αφρικής. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας είναι ένα από τα αρχαιότερα χριστιανικά πατριαρχεία πουσσύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ιδρύθηκε από τον Ευαγγελιστή Μάρκο το 42 μ.Χ.. Ιστορικά, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας κατείχε ιδιαίτερη θέση στην εκκλησιαστική ιεραρχία, με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας να κατατάσσεται δίπλα στον Επίσκοπο Ρώμης. Μετά την Α' Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (381) και τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451), το δικαίωμα της προτεραιότητας δόθηκε στον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης. 

Η εκκλησιαστική ιστορία της Αλεξάνδρειας περιλαμβάνει την ύπαρξη και της μη Χαλκηδόνιας Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, που αποσχίστηκε μετά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας και έχει το δικό της Πατριαρχείο. 

                 Εκκλησία του Αγ. Παντελεήμονα , κλειστή λόγω ανακαίνισης. 

 

Πάω έρχομαι , εδώ ξαναγυρνάω !

 Προετοιμάζοντας ταξίδι στην Ανδαλουσία είπα να φρεσκάρω λίγο την Ιστορία της . Τόσο για εμένα όσο και για όποιον άλλο ενδιαφέρεται . 

ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ

Αγροτικοί πληθυσμοί  κατοικούν την περιοχή .

1200π.Χ

Αναπτύσσεται ενας πολιτισμός πλούσιος σε ευγενή μέταλλα , που ονομάζεται TARTESOS.

Οι πρώτοι που επισκέφτηκαν την περιοχή και έκαναν αποικίες ήταν οι Φοίνικες. Δημιουργησαν τις πόλεις CADIZ, ABDERA, SEXI.

Στη συνέχεια κατέφθασαν οι Ελληνες και λόγω των εμπορικών συναλλαγών η περιοχή των  TARTESOS  έγινε πολύ πλούσια και σημαντική  με δική της  γραφή και γλώσσα. Πολλοί την θεωρούν πολιτικά ως  την πρώτη χώρα της Ευρώπης.  

Τους επόμενους αιώνες άρχισε η παρακμή του πολιτισμού της περιοχής κ έτσι τον 3^ο αιώνα  ηρθαν οι Καρχηδονιοι και δημιουργησαν την CARTAGO, ταυτοχρονα επέλασαν και οι Ρωμαίοι που την κατελαβαν  εξ ολοκληρου για 7 αιώνες . Δημιουργησαν δρόμους, κτίσματα , μεταλλεία και ανέπτυξαν την γεωργία και έφεραν το νέο αλφαβητο , τη λατινικη γλώσσα. Οργάνωσαν την Ιβηρικη Χερσονησο σε πέντε διοικητικές επαρχίες , την Βetica που αντιστοιχει στην Ανδαλουσία που διαρρέεται από τον ποταμό Betis. Eιναι μια από τις πιο δυναμικές επαρχίες και από εδώ προέρχονται οι Τραιανός, Αδριανός και ο φιλόσοφος Σενεκα.

5^ος αιωνας

Οι λατινοι αυτοκράτορες διασπάστηκαν κ βρήκαν ευκαιρία  βόρειοι λαοί (Suevos, Vandalos, Alanos) και ειδικά οι Vandalos να καταλάβουν την περιοχή για μισό αιώνα . Στη συνεχεια οι Βυσιγότθοι κατέλαβαν όλη την χερσόνησο για δυο αιωνες.

Το 711μ.Χ. καταφθάνουν μέσω των βόρειων χωρών της Αφρικής Μουσουλμάνοι κατακτητές και περνώντας τα στενά του Γιβλαρταρ . Πολεμώντας με τους Βισιγότθες στη μάχη Guatalete η Ανδαλουσία και όλη η Ισπανία περιήλθε στα χέρια των Μουσουλμάνων μετονομάζοντας την σε Al-Andalus με πρωτευουσα την Cordoba.

Oι βόρειοι γείτονες άρχισαν να πιέζουν δυναμικά τους Μουσουλμάνους  ώσπου τον ΧΙ αιώνα αφού δημιουργήθηκαν μικρά χριστιανικά βασίλεια  η περιοχή της Ανδαλουσίας τον ΧΙΙΙ αιώνα χωρίστηκε σε επιμέρους επαρχίες. Το 1212 στη μαχη las Navas de Tolosa. Oι χριστιανοί βασιλείς ενώθηκαν ενάντια στους μουσουλμάνους οι οποιοι και ηττήθηκαν . Ετσι οι βασιλείς της Καστιλης κατέλαβαν τη Ανδαλουσία  δημιουργώντας τρια ξεχωριστά βασίλεια : της Σεβίλης , της Κορδοβα και Jaen που εγιναν μεν ανεξαρτητα αλλα υπο την εποπτεία του βασιλείου της Καστιλης. Το βασίλειο της Γραναδα συνεχίζοντας να είναι υπο την διοίκηση των μουσουλμάνων παρέμεινε το τελευταίο τους προπύργιο στην Ιβηρική χερσόνησο. Για δυο περιπου αιώνες η Ανδαλουσία ήταν χωρισμένη στα δυο, χριστιανική και μουσουλμανική . Μέχρι το 1492, όταν η βασίλισσα της Καστίλης , η Ισαβέλλα και ο Φερντιναντο , βασιλιάς της Αραγωνίας παντρεύτηκαν και έτσι ενώθηκαν τα βασίλεια τους . Μετά από 8 χρόνια κατάφεραν να κατακτήσουν την Γρανάδα . Έκτοτε όλη η Ανδαλουσία ενωθηκε και έγινε εξ ολοκλήρου χριστιανική. 

Την ίδια χρονολογία η Ισαβέλλα χρηματοδότησε τον Χριστόφορο Κολόμπο για το ταξίδι του στην Αμερική . Ξεκίνησε λοιπόν από το Palos de la Frontera με πλήρωμα εξ ολοκλήρου από την Ανδαλουσία . Η κατάκτηση της Αμερικής μετέτρεψε την Ισπανία σε αυτοκρατορία με έδρα την Σεβίλλη . Είναι το διακομιστικό κέντρο του εμπορίου ανάμεσα στην Αμερική και την υπόλοιπη ήπειρο  εξ ου και Puerto de Indias . Από τον 17^ο αιώνα οι εισαγωγές άρχισαν να μειώνονται και ετσι σιγα σιγά έχασε τον πρωταγωνιστικό της ρόλο και ευρύτερα η Ανδαλουσία άρχισε να φτωχαίνει .

Μέχρι που εμφανίστηκε ο Conde Duque de Olivares, το δεξι χερι του τοτε βασιλιά . Αυτός πρότεινε να μειωθούν οι φόροι στην υπόλοιπη Ισπανία  για να αναπνεύσει οικονομικά πράγμα που ξεσήκωσε τους ανδαλουσιανούς  που έφτασαν στην εξέγερση των Ardales  . H κυβέρνηση αντέδρασε βίαια και εδωσε τέλος στην εξέγερση  .

18^ος αιώνας 

Ο βασιλιάς της Ισπανίας ήταν άκληρος οπότε πιθανός διάδοχος είτε ήταν ο βασιλιάς της Γαλλίας Felippe de Burbon  ή ο αρχιδούκας της Αυστρίας Carlos . Ετσι εγινε μεταξύ τους πόλεμος για τη διαδοχή κ ταυτόχρονα έγινε εμφύλιος πόλεμος διαιρώντας τη χώρα στα δύο. Το ένα κομματι συμμάχησε με τους Γαλλους κ το άλλο με τους Αυστριακούς. Η Ανδαλουσία τάχθηκε με τους Γάλλους αλλά εκει επικράτησαν οι Αυστριακοί . Η Αγγλία με τους συμμάχους Αυστριακούς επιτέθηκαν με το στόλο τους στην Ανδαλουσία και κατέλαβαν ένα μερος του Γιβλαρταρ μέχρι την εποχή μας.

Τελικά η Γαλλία κέρδισε τον πόλεμο και έτσι η Ισπανία πέρασε στην επικράτεια της , όπως και η Ανδαλουσία που έχασε την αυτονομία της.

19^ος αιώνας

Ο Ναπολέων θέλοντας να γίνει ο ηγεμόνας όλης της Ευρώπης καταφθάνει με το στρατό του  στην Ισπανία και οι κάτοικοι ξεκινούν εξέγερση για την ανεξαρτησία τους. Στη μαχη της Bailen oi  ανδαλουσιανοί παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο  συνέβαλαν στην νίκη των Ισπανών . Ταυτόχρονα με αυτή τη νίκη και την ανεξαρτοποίηση της ανδαλουσίας γίνεται μεταφορά της πρωτεύουσας στην πόλη Cadiz. Το 1812 υπογράφεται και το Σύνταγμα του Cadiz ιδιάιτερα μοντέρνο γιατί καταργήθηκε η απολυταρχική μοναρχία που επικρατούσε από τον Μεσαίωνα .

Η εκβιομηχάνιση που συνέβαινε σε όλη την Ευρώπη έφτασε και στην Ανδαλουσία που έγινε το δεύτερο βιομηχανικό κέντρο της Ισπανίας . Δυστυχώς η οικονομία δεν πήγε καλά και επιπλέον οι αμερικάνικες αποικίες ανεξαρτοποιήθηκαν . Όλα αυτά έδωσαν χώρο στο να εμφανιστεί ο κομμουνισμός ,  η αναρχία και να αναπτυχθεί ο εθνικισμός. Τότε λοιπόν ο Blas Infante πείθει με τις ιδέες του για την αυτονομία της Ανδαλουσίας . Το 1936 ξεσπάει ο εμφύλιος πόλεμος και η Ανδαλουσία διασπάται στα δύο , σε αυτούς που υπερασπίζονται τη δημοκρατία και σε εκεινους που τάσσονται με τον Φράνκο. Πολύ δύσκολη εποχή με αίμα και πολλές απώλειες . Χάνεται και ο  Blas Infante και με τον θάνατο του Φράνκο έρχεται η επικράτηση της δημοκρατίας .

Το 1981 έφερε και την κατάσταση αυτονομίας της Ανδαλουσιας .

 

Γεύση απο κατσικίσιο τυράκι

Επίσκεψη στο τυροκομείο της Νικολέττας και του Δημήτρη , 

επάνω στην κορυφογραμμή που βλέπει και απο τις δυο πλευρές του νησιού.  

Ολόφρεσκο και νοστιμότατο  κατσικίσιο τυράκι.