Tango, απο cafe Tortoni!!

Cafe Tortoni , με ιστορια 150 χρονων στην πόλη . Και ποιός δεν πέρασε απο εδώ!!!

Σήμερα για να πιείς καφέ , ανάλογα με την ώρα και τη μέρα, πρέπει να σταθείς στην ουρά σίγουρα για δέκα με δεκαπέντε λεπτά το λιγότερο. Για να παρακολουθήσεις μία απο τις δυο ή τρεις καθημερινές παραστάσεις tango εννοείται ότι πρέπει να κάνεις κράτηση αι να βρίσκεσαι στο χώρο μία ώρα πριν. Και αν θέλεις να φας ή να τσιμπήσεις κάτι εννοείται θα το κάνεις πριν αρχίσει η παράσταση η διάρκεια της οποίας είναι μόνο 75 λεπτά.

Κάθε μέρα και άλλες παραστάσεις , πολύ καλού επιπέδου και με καλές τιμές, 60-70 πεσος, (1 ευρω = 4,6 πεσος γιατί αυτές ποικίλουν πάρα πολύ, μια και απευθύνονται κατά βάση σε τουρίστες.

Το tango στις μέρες μας έχει χάσει τελείως τον χαρακτήρα με τον οποίο ξεκίνησε γύρω στις αρχές του προυγούμενου αιώνα. Έχει γίνει πολυ επαγγελματικό, ένα θέαμα όπου τα ζευγάρια συναγωνίζονται σε όσο πιο προχωρημένες και θεαματικές φιγούρες μπορούν. καμμία σχέση με αυτό που ήταν . Και βέβαια άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας βλέποντας τα χίλια μύρια τερτίπια που κάνουν οι σημερινοί επαγγελματίες του είδους διαφωνούν πλήρως για τον τόσο επαγγελματικό χαρακτήρα που πήρε ο χορός που τόσο χόρεψαν και πάνω απ όλα αγάπησαν.

Βέβαια εκτός απο τον χορό που πράγματι είναι θέαμα ,ενδιαφέρον έχει να παρακολουθείς τα λόγια των τραγουδιών, που κατά το 80% και ίσως παραπάνω μιλούν για μία γυναίκα που κάποιος αγάπησε πάρα πολύ , αλλά αυτή δεν ανταποκρίθηκε . Γνωστές καταστάσεις, γραμμένες κατά πλειοψηφία από άνδρες . Ελάχιστα tango έχουν γραφεί απο γυναίκες, μήπως αυτό κάτι σημαίνει..

Και βέβαια η βιομηχανία του tango πολύ καλά κρατεί και αποτελεί εξαγώγιμο είδος της Αργεντινής. Σε λίγες μέρες αρχίζει ένα διεθνούς φήμης διαφωνιστικό φεστιβάλ στο Β.Α. και δεν είναι το μόνο. Όλο το χρόνο , εντός και εκτός χώρας , γίνονται διαγωνισμοί δεξιοτεχνίας. Τα μαγαζιά με παπούτσια για tango έχουν πολύ δουλειά για εσωτερική αλλά και εξωτερική κατανάλωση και για να εκτελέσουν μια παραγγελία θέλουν τουλάχιστον 20 μέρες . Δεν συζητάω για το πλήθος των δασκάλων και των σχολών που αναλαμβάνουν να σε κάνουν εξπέρ. Μέχρι και διαφημίσεις για studios που νοικιάζονται σε όσους έχονται στην πόλη για να μάθουν να χορεύουν .

Δεν ξέρω τι γίνεται αλλά αδύνατο να ανεβάσω βιντεο. θα προσπαθήσω άλλη στιγμή

Λιγο ακομη εμεινε....

Kai επειδη μου αρεσουν πολυ τα ζωηρα,χρωματα κ οχι μονο,μια πινελια απο αχατη της περιοχης των καταρακτων ,σε ολες τις αποχρωσεις κ για ολες τις χρησεις!

Οταν βεβαια ενδιαφερθηκα να δω δαχτυλιδι με την Εθνικη τους πετρα,τον ροδοχροσιτη,μου φανηκε ιδιαιτερα ακριβη!Προφανως τιμες καθαρα τουριστικες κ ετσι εμεινε με τη δικη μου φεγγαροπετρα που την λατρευω.

Σημερα αισθανομαι ιδιαιτερα κουρασμενη.Απο το πρωι σαν η ψυχη να ηθελε να σιγοφτερουγησει, αλλα τα βλεφαρα κ τα ποδια τα νιωθω βαρια.Απο τη μια να λεω μα πρεπει να παω ,γιατι Κυριακη ειναι ομορφα,με κοσμο,μουσικες,αγορα υπαιθρια κλπ. Απο την αλλη ομως αισθανομαι πολυ κουρασμενη.Ολο αυτο τον καιρο, και δεν ειναι λιγος,απο5/7 καθε πρωι βαζω μπροστα το κοντερ που εχω προσαρμοσει στα ποδια μου κ ξεκιναω.Κ το βραδι πια την ωρα της ξαπλας μηδενιζω τον μετρητη αφου καταγραψω παντα διψηφιο νουμερο.Οπως σε καθε μου ταξιδι,ισως ομως εδω ακομη παραπανω λογω των τελειως αλλων μεγεθων,περπατησα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.

Οι μερες οντως λιγοστες.Αρχισε η αντιστροφη μετρηση με συναισθηματα πολυ αναμικτα.Αλλα για αυτα καποια αλλη στιγμη.

Καταρρακτες σε συνεχεια

Μια και εκει στην πατριδα εχει τοση ζεστη ειπα να δροσισω λιγο ορισμενους φιλους που δεν εφυγαν ακομη διακοπες!

Στη συνεχεια λιγο χρωμα στη ζωη μας απο το παρκο πουλιων στην Βραζιλια, οπου δυστυχως η μερα σκοτεινη και βροχερη, αλλα η μαγεια του παρκου σε φυσικη κατασταση ζουγκλας ιδανικη για τη ζωη αυτων των πουλιων.

Η χαρα των τετραποδων!!!!!

Ξεκινησα απο το Β.Α. με λεωφορειο της γραμμης να παω στο Mar del Plata, παραθαλασσια πολη νοτια του Β.Α.και σε αποσταση 400χιλ. Tουριστικο θερετρο, ιδιαιτερα αγαπητη στους ντοπιους. Μεγαλουπολη που το καλοκαιρι γεμιζει με παραθεριστες που κυκλοφορουν σε κεντρικους δρομους με τα μαγιο μια και κατεβαινουν στην παραλια μεσα στην πολη!!
Το λεωφορειο αψογο. Δυοροφο, με φαρδιες και ανετες πολυθρονες, με κινητο μαξιλαρι για τα ποδια, τι να πω. Κι αν ταξιδευα βραδυ και ηθελα μεγαλυτερη ανεση θα επαιρνα εκεινο στο οποιο η θεση γινεται σχεδον κρεβατι. Με το εισιτηριο ,66 πεσος, σου δινουν σε πακετο και το σαντουιτσακι σου και βεβαια οσο καφε θελεις.Διαρκεια ταξιδιου 6 ωρες. Και μια και ειχα πρωτη θεση στον ανω οροφο, οπως λεμε πρωτο τραπεζι,δεν ειχα παρα να παρατηρω γυρω .

Λοιπον, οσο φτανει το ματι δεξια και αριστερα, καμπος. Πουθενα λιγο υψωμα, κατι σε λοφο.Αυτο βεβαια σημαινει , αργεντινικος καμπος: Η χαρα της αγελαδας, του αλογου και του προβατου!!! Να γιατι το κρεας εδω ειναι πεντανοστιμο.Και το λεω εγω που δεν ειμαι και η φανατικη κρεατοφαγος. Οταν λεμε νοστιμια, το εννοουμε με ολη τη σημασια της λεξης.
Βοσκουν αμεριμνα και ησυχα ολη μερα, ωσπου εκει στο σουρουπο εμφανιζεται ο gaucho πανω στο αλογο και τα μαζευει στo σταυλο για να πeρaσουν ησυχα τη νυχτα τους .Και με το πρωτο φως της καινουριας μερας παλι στις βολτες στον απεραντο καμπο. Και οταν αποψιλωσουν καθε ιχνος χορταριου στο χωραφι τα μεταφερει σε αλλο χωρο .Στο μεταξυ σπερνει το προυγουμενο και ο κυκλος δεν σταματα . Που σημαινει οτι καθε κτηνοτροφος εχει στην κατοχη του , ιδιοκτησια η ενοικιαση, παντα δυο χωρους για βοσκηση.Ποτε τα ζωντανα τους δεν ειναι εσωκλειστα.

Και λιγες φωτογραφιες απο καταρρακτες

Την πρωτη μερα εγινε η περιηγηση της διαδρομης στην Αργεντινη, οπου ανηκει και το 70% του υδατινου αυτου πλουτου.Διαδρομη αρχικα με τα ποδια, για την πρωτη επαφη, που φυσικα με αφησε αφωνη. Πληθος καταρρακτων , ο καθενας με το ονοματακι του και την ομορφια του!!!!

Στη συνεχεια με τρενο, διαδρομουλα 1200μ. για να φτασουμε σε πασαρελλες απο τις οποιες διασχιζοντας τον ποταμο φτασαμε στο υπερθεαμα της περιοχης, το Λαρυγκι του Διαβολου!

Εκει πια μειναμε ολοι με ανοικτο το στομα. Απιστευτη ποσοτητα νερου,ορμης ,ηχου!!! Δεν μπορω να μεταφερω εδω αυτη την μεγαλοπρεπεια της φυσης στην οποια απλα υποκλινομαι.Και βεβαια μετα επελεξα σαν εξτρα δραστηριοτητα την μεγαλη περιπετεια, που δεν ειναι τιποτε αλλο απο το να μπεις σε φουσκωτο με δυο τεραστιες μηχανες των 500 και να προσεγγισουμε τους καταρακτες. Απιθανη εμπειρια , δεν θα την εχανα με τιποτε, ασχετα που στο πρωτο μπουγελο δεν ηξερα απο που μου ερχοταν, ενιωσα στιγμιαια να μου κοβεται η ανασα, μετα απο δευτερολεπτα ξανα. Εννοειται μουσκεμα , τα παντα.... Και μια και δεν μας εφτασε αυτο, σε λιγο κατω απο τον επομενο , ετσι για τη δροσουλα...Απλα , υπεροχα. Δεν εβγαλα φωτο, ολα τα πραγματα μας ηταν σε πλαστικο σακιδιο, καλα κλεισμενα .

και βεβαια τα ρουχα μας βρεγμενα πατοκορφα μεχρι να παμε στα ξενοδοχεια μας.
Ηταν τελεια.

ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ IGUAZU,Βραζιλια πλευρα

Μολις επεστρεψα στο αργεντινικο Iguazu, Puerto Iguazu μετα απο μισης μερας εκδρομη στη Βραζιλιανικη πλευρα.
Η μερα βροχερη , σχεδον απο την ωρα που ξεκινησαμε το πρωι. Η αποσταση απο τα συνορα περιπου 8 χιλ. αλλα η αναμονη για τις διατυπωσεις , μια και απο την Δευτερα ξεκινησαν οι σχολικες διακοπες και βρισκομαστε σε υψηλη για την περιοχη τουριστικη περιοδο, γυρω στη 1,30 ωρα .
Στη Bραζιλια ανοικει μονο το 30% του υδατινου ογκου των καταρρακτων του ποταμου . Η προσβαση στον καταρρακτη του Διαβολου ,μεσω μονοπατιου ειναι πιο ευκολη και το σημειο θεας πολυ πιο αμεσο και προσιτο σε σχεση με την Αργεντινικη πλευρα.
Δεν εχω λογια για να περιγραψω αυτο που αντικρυσαν και απολαυσαν και θαυμασαν τα ματια μου!!! Θεαμα μοναδικο που αποτυπωνεται πρωτα απ ολα στο μυαλο, στην ψυχη και τελος σε φωτογραφικες μηχανες η βιντεο!

Εκστασιασμενη απο το θεαμα και τον ηχο της απιστευτα τεραστιας ποσοτητας νερου που απο υψος, πιθανολογειται 80μ. πεφτει με τετοια ορμη που τα σταγονιδια νερου εκτοξευονται δεκαδες μετρα μακρια.Δυστυχως η μερα σκοτεινη , αλλα και ετσι το μεγαλειο του τοπιου ιδιαιτερα επιβλητικο.Η διαδρομη απο την εισοδο του Εθνικου παρκου μικρη, περιπου 600μ. Καμμια σχεση με την πλευρα της Αργεντινης, οπου οι αποστασεις ειναι μεγαλες και ετσι η περιηγηση του παρκου , οπου βεβαια επιτρεπεται η προσβαση,γινεται ειτε με τα ποδια ,ειτε με τρενακι ,ειτε με φορτηγο 4*4.

Δυστυχως αυτη τη στιγμη δεν μπορω να ανεβασω φωτογραφιες.Το μαγαζι με τους υπολογιστες απ οπου ποσταρω δεν εχει τη δυνατοτητα να μεταφερει απο την καρτα της μηχανης μου σε . Επιφυλασσομαι για το Β.Α.


Αυτη τη στιγμη εξω απο το χωρο που βρισκομαι εγινε ενας πανικος.Πριν απο λιγο περασε λεωφορειο της γραμμης και σαρωσε το διαχωριστικο διαζωμα του κεντρικοτερου δρομου της πολης, παρασερνοντας και κοσμο. Ακουσα οτι δεν επιαναν τα φρενα του.Και σε λιγο σκοπευα να παρω λεωφορειο για να επιστρεψω στο ξενοδοχειο μου. Μαλλον δεν μπορω να κουνηθω απο εδω γιατι εξω οι δρομοι εχουν κλεισει.

Aeroparque de Buenos Aires

Ηδη βρισκομαι 7 ωρες στο αεροδρομιο του Buenos Aires περιμενοντας την αναχωρηση για Iguasu.Τελευταια ανακοινωση την προσδιορισε για τις 18.00 . εχοντας εξαντλησει ολες τις αιθουσες, τα καφε, τα εστιατορια και τους διαδρομους που εχουν καταληφθει απο ταξιδιωτες, ποιος ξερει απο ποτε βρισκονται εδω, ειπα να ξανακατσω στο μηχανημα!!

Λεω λοιπον να γραψω δυο λογια για την πολη. Ειναι πανεμορφη με παρα πολλα κτηρια που θυμιζουν κεντρικη Ευρωπη, εποχης 19ου αιωνα, επιβλητικα. Στο κεντρο της πολης , προσοψη γαρ, καλοδιατηρημενα. Παραπερα ομως δεν θα ελεγα οτι ειναι φροντισμενα. Εκεινο ομως που μου εκανε εντυπωση ειναι οτι δεν καταδαφιζουν τιποτε παλαιο.

Η ρυμοτομια της πολης αψογη!.Τεραστιοι δρομοι, λεωφοροι που φτανουν σε αριθμηση το 11600!!! Η πιο φαρδια ειναι η .Ειναι η πρωτη φορα που βρισκομαι σε τοσο φαρδυ δρομο.Απο τις πρωτες κιολας μερες προσεξα οτι η αριθμηση των οικοδομων δεν ειχε αριθμητικη συνεχεια!!Και η αφελης σκεφτηκα , μα δεν ξερουν να μετρουν....Δεν καταλαβαινα τι γινεται . Απο το π.χ.1263 το επομενο νουμερο ηταν το 1275. Κai βεβαια ρωτησα και μου απαντησαν οτι το καθε οικοδομικο τετραγωνο περιλαμβανει 100 νουμερα. Πραγμα ιδιαιτερα βοηθητικο μια και μιλαμε για τελειως αλλα μεγεθη απο τα δικα μας!!!Αρα εινai πολυ εuκολο να βρεις το σπιτι η ο,τι αλλο ψαχνεις, αρκει να μετρησεις τετραγωνα. Κια βεβαια ολες οι αποστασεις προσδιοριζονται με το πληθος των τετραγωνων που σε χωριζουν απο τον προορισμο σου. Καθε δε δυο τετραγωνα περιπου ειναι και μια σταση λεωφορειου. Το να περπατησεις 10 τετραγωνα ειναι κατι πολυ συνηθες.Οταν καταλαβα τον τροπο και το γιατι , το βρηκα πολυ εξυπνο και βοηθητικο.

Παρ οτι τεραστια πολη με πολυ κυκλοφορια , δεν βρεθηκα σε μποτιλιαρισμα. Η δε εξυπηρετηση με τα λεωφορεια πολυ συχνη. Το πολυ μεγαλο προβλημα ειναι τα ψιλα !!!! Παρα πολυ δυσκολο να εξασφαλησεις ψιλα για το λεωφορειο. Η μικροτερη αξια εισιτηριου λεωφορειου ειναι 0,90 πεσος, τα οποια τα ριχνεις μεσα στο καθε λεωφορειο σε μηχανημα που σου γυρναει και ρεστα και εκδιδει το εισιτηριο. Κανενας δεν ξερει γιατι ειναι τοσο δυσκολο το να βρεθουν ψιλα και βεβαια για μενα ειναι αγχος μη και δεν εχω και δεν μπορεσω να μετακινηθω. Οποτε τα φυλαω σαν θησαυρο .
Δυστυχως δεν μπορω να ανεβασω φωτογραφιες. Ολες αυτες τις μερες εχω χρησιμοποιησει παρα πολλα διαφορετικα μηχανηματα. Καθενα με το προβλημα του. Παλι καλα που υπαρχουν αυτα τα μαγαζια με τους υπολογιστες και τα κοινοχρητα τηλεφωνα. Σε καθε γειτονια πιο εuκολα βρισκεις τα locutorio παρα ψωμι.

Αυτο βεβαια που μου εκανε πολυ ασχημη εντυπωση ειναι οτι η πολη ειναι πολυ βρωμικη . Στο κεντρο λιγοτερο , αλλα οσο απομακρυνεται καποιος απο τους πολυ κεντρικους δρομους η κατασταση ειναι φοβερη. Τα ματια μου παντα ειναι στραμμενα προς τα κατω μη και πατησω ακαθαρσιες σκυλων. Πουθενα στην Ευρωπη δεν συναντησα τετοια κατασαταση!!! Δεν υπαρχει καμμια παιδεια και καμμια ευαισθησια των ιδιοκτητων τετραποδων!!!Το αλλο πολυ σοβαρο προβλημα που συντελει και αυτο στην ασχημη αυτη εικονα της πολης ειναι οι cartoneros.Για αυτους θα γραψω αλλη στιγμη. Παω να δω τι γινεται με την πτηση μου. Να δουμε αν θα διανυχτερευσω εδω στο αεροδρομιο η τελικα στον προορισμο μου. Φοβερο , αλλα ολο και προσπαθω να ηρεμησω τον εαυτο μου λεγοντας οτι παρομοιες καταστασεις βιωνουν τοσοι και τοσοι τουριστες στην Ελλαδα.