Λίγες βόλτες ακόμη...

Cafe Pierre Loti

Ο Κεράτιος απο ψηλά...

Βόλτα στις προκυμαίες του Βόσπορου

Και μια βόλτα στην Αιγυπτιακή Αγορά
ή αλλιώς Misir Carsisi...

Και η βόλτα εις την Πόλιν συνεχίζεται...

Επίσκεψη στη Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Στον πέμπτο λόφο της Πόλης, στο Φανάρι .

Λέγεται και "κόκκινο κάστρο", καταλαμβάνει 3020 τ.μ.
και έχει 25 αίθουσες ολόφωτες.
Αρχιτέκτονας ο Κωνσταντίνος Δημάδης .

Η Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή
ιδρύθηκε μετά την Άλωση της Πόλης ,
απο τον Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο.

Σε μια απο τις άνετες αίθουσες της Σχολής.

Και η φίλη μου η Ελένη αποθανατίζει εικόνες θαλασσινές...

απο τον Βόσπορο,

απο τη Μαύρη Θάλασσα,

απο τις αποβάθρες,

μέσα απο καράβια της γραμμής!

Βόλτας συνέχεια...

Süleymaniye Camii

Χτισμένο ψηλά σε έναν απο τους επτά λόφους της Πόλης.
το δεύτερο σε μέγεθος τζαμί της πόλης, πρόσφατα ανακαινισμένο.
H κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1557,
απο τον διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής Mimar Sinan.

Αθρόα η προσέλευση των πιστών.

Παρασκευή και ώρα προσευχής.

Χειροποίητα ντέφια κατάχαμα στο δρόμο...

Και το περιβόητο τραμ της Istiklal-
του πεζόδρομου στο Πέρα.

Λαοθάλασσα στη Μεγάλη οδό.

¨ενα απο τα πανέμορφα κτίρια στο Πέρα.

Παραστάσεις στο εσωτερικό cafe εποχής ...

Και ο πύργος του Γαλατά,
σε μια βραδινή βόλτα.

Μυρωδιές και γεύσεις στα σοκάκια της Πόλης .

Χρώματα, αρώματα,
γεύσεις.

Εικόνες.
Του δρόμου.
Του σοκακιού.


Απο εκείνες που ξεσηκώνουν.
Που σε τρελλαίνουν.
Που σε κολάζουν.

Που δε σ αφήνουν ν αγιάσεις , μέρες που είναι.
Και να θέλεις ν αντισταθείς , δεν μπορείς.

Και αφήνεσαι να τα γευτείς όλα .

Και βέβαια δεν τα προλαβαίνεις όλα .
Γι αυτό υπόσχεσαι στον εαυτό σου να ξαναπάς.

Το συντομότερο.


Πάμε λοιπόν μια βόλτα στα γευστικά σοκάκια της Πόλης!





Μαστόρισσες στο άνοιγμα λεπτότατης πίτας Ανατολίας.

Ένα μικρό βουναλάκι απο μπακλαβά.

Η φιλοξενία εκφράζεται έτσι απλά με ότι καλούδια έχει το σπιτικό.
Και βέβαια αυτά είναι και τα νοστιμότερα .
Γιατί προσφέρονται απο καρδιάς.

Ναι , είναι σοκολατάκια.
Σε όλα τα σχέδια και τις γεύσεις.

Να σας τρατάρω
λουκουμάκια και παστελάκια.

Μύδια dolma.

Αγκινάρες φρεσκοκαθαρισμένες,
κάτασπρες χάρη στο λεμόνι.

Σκουμπρί γούνα ψητό
σε ψωμάκι.

Το καλύτερο μαντί που έφαγα ποτέ σε μαγαζί!!!

Χρώματα και αρώματα.
Φρέσκα. Της εποχής.

Βάση για εκμεκ καταϊφι.

Τι μπαχαρικό επιθυμείτε παρακαλώ;

Και λίγο τουρσί για να μας ανοίξει η όρεξη!

Τι να πω για τα μουχαλεπιτσίδικα;
Ρυζόγαλο, κρέμα, ταουκ κιοκτσου,
ασουρέ, καζαν τιπί....
Ο παράδεισος στο πιάτο.

Λίγα καστανάκια μήπως;

ή ποπ κορν στο σακουλάκι;