Σωτήρας, Θάσου

 

Ο Σωτήρας ,  ένα μικρό ορεινό χωριό χτισμένο αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 300μ. Απέχει 22 χιλιόμετρα από το Λιμένα  και 3 χλμ από τη Σκάλα Σωτήρος.  Κατοικήθηκε από τους εργάτες των μεταλλείων της εποχής και από κατοίκους της Κακηράχης, την σημερινή Καλλιράχη . Με την πάροδο όμως των χρόνων τα σπίτια ερήμωσαν και ελάχιστοι  μόνιμοι κάτοικοι παραμένουν στο χωριό και βέβαια ανάμεσα τους αρκετοί αλλοδαποί που αγόρασαν εγκαταλειμμένα σπίτια και τα επισκεύασαν.Το χωριό έχει παραδοσιακά σπίτια με στενά πλακόστρωτα δρομάκια χωρίς πρόσβαση σε αυτοκίνητα.

Βρύση του 1890, στην πλατεία του χωριού .

 

Πόρτο Βαθύ ή Μαρμάρινη Παραλία

                                         

Πόρτο Βαθύ,  παραλία που βρίσκεται μεταξύ δύο αρχαίων λατομείων μαρμάρου ,  σε απόσταση 7,5 χιλιομέτρων περίπου από το Λιμένα της Θάσου.

Φαντάζεται κανείς τι θα γίνεται εδώ το καλοκαίρι ! 

Πολύ θα χαιρόμουν να απολάμβανα αυτά τα υπέροχα νερά , 

αλλά έφτασα εκεί λίγο πριν δύσει ο ήλιος. 

Την επόμενη λοιπόν φορά , εύχομαι όχι κατακαλόκαιρο .

Κάστρο Θάσου

Το Κάστρο είναι ο παλιότερος οικισμός του νησιού. Βρίσκεται στο κέντρο νησιού και απέχει 12χλμ από τα Λιμενάρια , των οποίων είναι και επίνειο . Βρίσκεται σε υψόμετρο 500μ και δεν είναι ορατό απο τη θάλασσα. Το όνομά του το πήρε από τα ερείπια του κάστρου που υπάρχει, το τείχος του οποίου κατασκευάστηκε το 1403. Από το 1900 άρχισε να ερημώνεται όταν οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στα παράκτια χωριά. Τα τελευταία χρόνια τα σπίτια επισκευάζονται από τους ιδιοκτήτες τους και χρησιμοποιούνται ως εξοχικά.

                                                    Η Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου

Το Κάστρο της Θάσου γνώρισε την μεγαλύτερη ακμή του την περίοδο μετά το 1453, όταν κυρίαρχοι ήταν οι Τούρκοι. Ήταν μια από τις πολυπληθέστερες κοινότητες του νησιού, εξαιρετικά καλά προστατευμένη από κάθε είδους επιδρομές, γι αυτό και έγινε ένας  από τους σημαντικότερους οικισμούς της Θάσου.
Για πολλούς αιώνες το Κάστρο παρέμεινε κέντρο διοίκησης, οικονομίας και πολιτισμού του νησιού, ώσπου ο ερχομός του 20ού αιώνα, που για την Θάσο σήμανε την έναρξη της μεταλλευτικής εκμετάλλευσης στα Λιμενάρια κυρίως, οδήγησε στην σταδιακή του εγκατάλειψη, καθώς οι κάτοικοι αναζήτησαν εργασία στα παράλια. Μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου, το Κάστρο ήταν ένας ερειπωμένος οικισμός, μεγάλης  πολιτιστικής αξίας.