Claire de jour

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2021

Πάμε στο Θεολόγο

Θεολόγος, ένα ορεινό χωριό, χτισμένο σε υψόμετρο 250 μ. στην πλαγιά του βουνού στο νότιο τμήμα του νησιού.

Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για το Θεολόγο παρουσιάζεται το έτος 1287. Ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος αναφέρει, ότι η μονή Φιλοθέου του Αγ. Όρους, είχε μετόχι στο όνομα του Ευαγγελιστή και Θεολόγου Ιωάννη, στην τοποθεσία του σημερινού χωριού, απ΄ όπου πήρε και το όνομά του, ενώ υπήρξε διοικητική πρωτεύουσα της Θάσου μέχρι την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Οι Τούρκοι έποικοι εμφανίστηκαν στο Θεολόγο μεταξύ 1479 και 1538. Από τότε και έπειτα εξελίχθηκε σε μεγάλο κεφαλοχώρι με δύο οικισμούς «Άνω και Κάτω Πολίτες», δύο ενορίες, δύο σχολεία. Οι κάτοικοι όμως έμειναν στενά συνδεδεμένοι και με τους παραλιακούς οικισμούς Ποτού και Αστρίς όπου είχαν τα κτήματά τους.

Την 30η Μαρτίου του 1813 η περιοχή παραχωρήθηκε στον Μεχμέτ Αλή Πασά της Αιγύπτου. Η άνθηση του οικισμού ήταν ραγδαία.

Στην σύγχρονη ιστορία του ο Θεολόγος ανακηρύχτηκε σε πολιτιστική πρωτεύουσα της Θάσου το 1979, όπως και σε προστατευόμενο παραδοσιακό οικισμό. Ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στο χωριό περπατώντας κατά μήκος του πλακόστρωτου κεντρικού δρόμου που διατρέχει το χωριό να επισκεφτεί το λαογραφικό μουσείο με πλήθος σημαντικών εκθεμάτων λαϊκής αρχιτεκτονικής. Επίσης εδώ βρίσκεται και η κατοικία του Θασίτη συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού.

Το όνομα του το πήρε στα Βυζαντινά χρόνια, αν και είχε κατοικηθεί πολύ νωρίτερα. Τότε ήταν πρωτεύουσα ολόκληρης της Θάσου, όπως επίσης και αργότερα, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Μετά την απελευθέρωση, οι συνθήκες αλλάζουν , δεν υπάρχει πια πειρατεία, ο μαζικός τουρισμός ανθίζει και ο Θεολόγος χάνει την σπουδαιότητα του και την πρωτοκαθεδρία στα πολιτικά πράγματα του νησιού.

Στο Θεολόγο επισκεφθήκαμε:

Το τοξοτό γεφύρι, ηπειρώτικης Αρχιτεκτονικής
Τα εξωκλήσια Παναγούδας και Αρχαγγέλου, όπου βρέθηκε Βυζαντινή τοιχογραφία μοναδική σε Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, η οποία χρονολογείται γυρω στο 1430 μ.Χ..
Την εκκλησία Αγίας Παρασκευής
Την εκκλησία Αγίου Δημητρίου
Τους καταρράκτες της "Κεφαλόγουρνας" (Οι καταρράκτες του ρέμματος της Αγίας Βασιλικής)
Τα παλιά ασβεστοκάμινα
Το λαογραφικό μουσείο Χ" Γιώργης
Τον παλιό λαδόμυλο (τσάρκι)
Τις πηγές του χωριού

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2021

Ένα χρόνο μετά ....πάμε Θάσο .

Μου έλειψε το χρονολόγιο και είπα να το ξεσκονίσω λίγο και μια που ακόμη είμαστε σ αυτόν τον παράλογο αποκλεισμό, ας ταξιδέψουμε μέσα από φωτογραφίες πρόσφατων ταξιδιών .

Λέω ν αρχίσω απο το τελευταίο μου. Στη Θάσο , το φθινόπωρο, αρχές χειμώνα . Πολύ ωραία για μένα εποχή , χωρίς καθόλου κόσμο , ούτε και ζέστη . Βέβαια όλα κλειστά, όχι μόνο λόγω τέλους της τουριστικής περιόδου , αλλά και γιατί όλοι , μα όλοι οι ντόπιοι έχοντας λιόδενδρα -λίγα ή πάρα πολλά - ήταν εξαφανισμένοι στους ελαιώνες τους.

Ξεκινάμε λοιπόν με την Αλυκή Θάσου

Μια από τις ωραιότερες τοποθεσίες της Θάσου είναι η Αλυκή , αρχαιολογικός χώρος στον οποίο υπάρχουν μνημεία, αρχαία και μεσαιωνικά.
Υπήρχε ένας σημαντικός αρχαιολογικός οικισμός που έζησε μέρες μεγάλου πλούτου, κάτι που προκύπτει από τα διασωθέντα μνημεία. Τα σπουδαιότερα από αυτά είναι το ιερό, οι λατρευτικές σπηλιές και τα λατομεία μαρμάρων. Ο οικισμός της Αλυκής έζησε όμως τα μεγαλύτερα χρόνια ακμής στους μέσους χρόνους. Από την εποχή αυτή σώζονται τα ερείπια από δύο βασιλικές εκκλησίες που κτίσθηκαν επάνω στο ύψωμα, λίγο πριν τα λατομεία.

Τα λατομεία και ο οικισμός εγκαταλείφθηκαν τον 7ο μ.Χ αιώνα, λόγω πειρατικών επιδρομών. Ο οικισμός ξαναγεννήθηκε μετά από πολλά χρόνια.